KUTLU FORUM

Bilgi ve Paylaşım Platformuna Hoş Geldiniz
 
AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Şakacı sahabe Hz. Nuayman

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
@bdulKadir
Adminstratör
avatar

Mesaj Sayısı : 6380
Rep Gücü : 10014422
Rep Puanı : 97
Kayıt tarihi : 17/03/09
Yaş : 54
Nerden : İzmir

MesajKonu: Şakacı sahabe Hz. Nuayman   Perş. Ekim 24, 2013 1:42 am

Şakacı sahabe Hz. Nuayman



27 Ağustos 2010




H. SALİH ZENGİN
Fazla uzağa gitmeyin ve bugünü düşünün. Bir adamın başkasına ait bir ineği kestiğini, para ödemeden alışveriş yaptığını farz edin. Aklınıza hemen bu adamın aklından şüphe etmek geçer ve yaptığını kabul edilemez bulup kınarsınız sanırım.

İşte bu noktada Hz. Nuayman'ın hayat hikâyesi devreye giriyor. Ve onunla birlikte sergilediği anormal davranışlardan dolayı bir zihinsel özürlü olarak kabul edilen kişiye Peygamber Efendimiz'in çağlar öncesinden bugüne ışık tutan kuşatıcı yaklaşımını görüyoruz. Sakarya Üniversitesi'nden Prof. Dr. Ali Seyyar'ın kaleme aldığı 'Şakacı Sahabe Hz. Nuayman' adlı kitap, zihinsel özürlülük açısından bir sahabenin hayatını ve olaylar karşısında Efendimiz'in davranışlarını konu ediniyor. Daha önce 'Yıldızlar Engel Tanımaz' isimli kitabıyla bedensel özürlü sahabelerin hayatını ele alan bir kitaba imza atan Seyyar, Özürlüler Kanunu'nun hazırlanmasında aktif rol üstlenen ve 'Bakım Güvence Modelleri', 'Sosyal Bakım Sigortası' gibi bilimsel çalışmalar hazırlayıp 'Manevi Bakım' kavramını literatüre kazandırmış bir isim. "Bir Bedir gazisi olduğu halde klasik eserlerde dahi bu yönüyle değil de daha çok şakacılığıyla tanıtılan Hz. Nuayman'ın atipik hâl ve hareketleri dikkatimi çekti." diyen Seyyar, Hz. Nuayman'ın toplum kurallarını çiğneyen zarar verici şakalarının perde arkasında onun zihnî dünyasındaki yetersizliklerini irdeliyor. Prof. Dr. Seyyar, sahabelerin, şaka yapma cesaretini bizzat Peygamberimiz'den aldığını ve bunu günlük hayatta muhabbeti artırmak adına geliştirdiklerini belirtiyor. Seyyar, Peygamberimiz'in, birbirlerine karpuz kabuklarını atan sahabelerine tebessüm etmesinin bu tarz şakaların sünnet olduğuna işaret olduğunu kabul ettiğini ancak Hz. Nuayman'ın kaldırılması güç şakalarını bu kategoride değerlendirmemek lazım geldiğini ifade ediyor. Bu şakalara karşı Efendimiz'in yaklaşımını da O'nun "Bakıma muhtaç kimselerin sorumluluğu bize aittir." hadis-i şerifinde aramak gerekiyor. s.zengin@zaman.com.tr

Prof. Dr. Ali Seyyar: Bu şakaları başka sahabe yapsa Efendimiz, aynı hoşgörüyü göstermezdi

Hz. Nuayman'ın şakalarına Peygamberi-miz'in hoşgörü ile yaklaşmasını, tebessüm etmesini ve onun gönlünü hoş tutmasını nasıl yorumluyorsunuz?

Bu, istisnaî bir durumdur ve kişinin cezaî ehliyet taşıyıp taşımadığı ile ilgilidir. Hz. Nuayman'ın şakalarını başka bir sahabe yapmış olsaydı, büyük bir ihtimalle Peygamberimiz aynı hoşgörüyü göstermezdi.

Peygamberimiz Hz. Nuayman'ı korurken o dönemin sahabelerine ve bize ne gibi mesajlar veriyor?

Hz. Nuayman'ın tutum ve davranışları sosyal, hukukî ve ahlâkî açıdan farklı zihinsel özürlülere, zekâ seviyelerine göre muamele etmek gerektiğini bize öğretiyor. Hz. Nuayman'ın zekâ kapasitesinin sınırlı da olsa, aslında temel iman esaslarının asgari boyutunu anlayacak ve yaşayacak kadar gelişmiş olduğunu söyleyebiliriz. Bunu nerden anlıyoruz? Bunu Hz. Nuayman'ın, içki haram kılındıktan sonra da eski alışkanlıklarını tam olarak bırakamaması karşısında hafif bir ceza almasından anlıyoruz. Yani bir nevi psiko-sosyal rehabilitasyona tâbi tutuluyor. Bunun sebebi de büyük bir ihtimalle iradesini olumsuz etkileyen zihnî kapasitesi ve idrakindeki yetersizliklerdir. Ancak bugünün tahlilleriyle bakılırsa zekâ boyutunun eğitilebilir veya öğretilebilir seviyede olduğunu söyleyebiliriz. Yoksa hafif de olsa kendisine tedip cezası uygulanmazdı. Peygamberimiz, Hz. Nuayman'ın günah işlemesine rağmen toplumdan uzaklaştırılmasına, ötekileştirilmesine müsaade etmemiştir.

Peygamberimiz'in bu örnek davranışlarından biz bugün ne gibi sonuçlar çıkarmalıyız?

Peygamberimiz, Hz. Nuayman'ın hal ve hareketlerinden yola çıkarak, bugünün insanlığına, her insanın, bedeni ve ruhuyla, fizik ve metafiziğiyle yani inanç, düşünce ve fikirleriyle dokunulmaz olduğunu, bir insanın, ne kadar günahkâr, suçlu veya özürlü olursa olsun, neticede manevî bir şahsiyet olduğunu ve bundan dolayı da korunması gerektiğini bize göstermektedir.

Hz. Nuayman'ın şakaları

Bir bedevî, Hz. Peygamber'i ziyaret maksadıyla mescidin avlusuna devesini bağlar ve içeri girer. Ashabdan birileri de, "Sen şu deveyi kesiversen de onu yesek! Çünkü gerçekten et yemeyi çok özledik. Nasılsa Rasulullah Aleyhisselâm onun bedelini öder." deyince Nuayman, hiç itiraz etmeden işe koyulur. Devenin sahibi Hz. Peygamber'in huzurundan çıktığında devesinin derisinin yüzüldüğünü görür, feryadı basar. Hz. Peygamber, Nuayman'ın peşine düşerek, onu aramaya başlar. Onu bir hendeğin içinde gizlenmiş, üstüne hurma dalları ve yaprakları örtmüş hâlde bulur. Elinden tutup hendekten çıkarır. Bulaşan toz ve topraktan yüzünün rengi değişen Hz. Nuayman'a Hz. Peygamber müşfik bir edâ ile sorar: "Bu yaptığını sana yaptıran nedir?" Hz. Nuayman, boynunu büker ve şöyle cevap verir: "Benim yerimi sana gösterenler var ya, ey Allah'ın Resulü! İşte onlar bu işi bana yaptırdılar." Hz. Peygamber, deve sahibini çağırarak devesinin bedelini öder ve işi tatlıya bağlar.

Hz. Nuayman el-Ensarî, Hz. Peygamber döneminde oldukça fakir olmakla beraber Hz. Peygamber'e karşı aşırı bir muhabbeti vardı. Medine'ye taze meyve veya süt gelince hemen onlardan alıp Resulullah'a getirerek, "Ey Allah'ın Resulü, bunu senin için satın aldım ve sana hediye ettim." derdi. Birkaç gün sonra malın sahibi Nuayman'dan malının bedelini istediği zaman, o kişiyi Resulullah'a getirip; "Ey Allah'ın Resulü, şu adamcağızın mallarının bedelini versene." derdi. Rasulullah da, "Ey Nuayman, sen onu bize hediye etmedin mi?" diye sorduklarında, Nuayman, "Ya Rasulullah, alırken onun parası yanımda yoktu. Senin de ondan yemeni istiyordum, onun için alıp getirdim." deyince, Rasulullah güler ve satıcıya parasını öderdi.

_________________


Elif gibi yalnızım,
Ne esrem var, ne ötrem.
Ne beni durduran bir cezmim,
Ne de bana ben katan bir şeddem var.
Ne elimi tutan bir harf,
Ne anlam katan bir harekem...
Kalakaldım sayfalar ortasında.
Bir okuyan bekledim,
Bir hıfzeden belki...
Gölgesini istedim bir dostun med gibi…
Sızım elif sızısı...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://kutluforum.bedavaforum.biz
@bdulKadir
Adminstratör
avatar

Mesaj Sayısı : 6380
Rep Gücü : 10014422
Rep Puanı : 97
Kayıt tarihi : 17/03/09
Yaş : 54
Nerden : İzmir

MesajKonu: Geri: Şakacı sahabe Hz. Nuayman   Perş. Ekim 24, 2013 1:46 am

Sarhoşlara dahi Hoşgörülüydü...
Hoşgörü; bir insanın güzel/müsbet yanlarını öne çıkarmak ve ondan hareketle o insanda güzelliğin ve iyiliğin ha­kim olmasını sağlama yöntemidir. Allah Resulü, kusur aramak, çirkin olanı teşhir etmek yerine hep güzeli yakalamak ta­raftarıydı. O'nun bu tavrı, insan dışındaki varlıklar için de geçerliydi:
1 Ashabdan bazılarıyla giderlerken, yol kenarında bir köpek leşine rastladılar. Ashabın, yüzünü ekşitmeleri, tik­sinmeleri ve; "ne kadar kötü!" demelerine karşılık Allah Re­sulü, tebessümle; "dişleri ne kadar güzel!" buyurdu.
Bir cîfede dahi güzellik arayan Rahmet Peygamberi'nin insanlara yaklaşımı nasıl olabilirdi?..Bir örnekle anlamaya çalışalım:
1 Buhari'nin naklettiği bir hadise göre; "Hz.Peygamber zamanında Abdullah b. Nuayman isminde birisi vardı. Bu adam, halk arasında ‘himar(eşek)' diye anılırdı. Çünkü çok içki içer, hemen hemen daima sarhoş dolaşırdı. Ancak bu adam, hoş sohbet biri olduğundan Peygamber Efendimiz onu çok sever, hatta zaman zaman onu aratır, onunla sohbet ederdi. Içtiği zamanlar, yakalanıp huzura getirildiğinde de hadd-i şirb(içki cezası) uygulatırdı.
Yine birgün Abdullah, sarhoş bir halde Allah Resu­lü'­nün huzuruna çıkarılmış ve cezalandırılmıştı. Orada bulunanlardan Hz.Ömer , Abdullah'a lanet okuyup; "Bu adam ne kadar da içiyor; şunun boynunu vuralım daya iyi!" diye celallendi. Bunu duyan Allah Resulü, Hz.Ömer'i azarlayarak şöyle buyurdu:
- "O'na lanet okuma ey Ömer! Allah'a yemin ederim ki; onun hakkında kesin olarak bildiğim bir şey varsa, o da Allah ve Resu­lü'­nü çok sevdiğidir." (Tecrid-i Sarih Tercümesi, c.12, Hds.2086)
1 "Buhari şârihi Kirmâni , Abdullah 'ın garip bir hareketini şöyle bildiriyor: Abdullah, bir keresinde; veresiye bir tulum yağ, bir tulum da bal alarak Resulullah'a hediye getirmişti. Bir süre sonra satıcı, malların bedelini istemiş, Abdullah da ödemeyi yapamadığından, satıcıyı alıp doğruca Hz.Peygamber'in huzuruna getirmiş ve aynen şöyle demişti:
- Ey Allah'ın Resulü; adamın parasını öde!..
Allah Resulü, bu durumdan çok hoşlanmış ve uzun süre tebessüm ederek malların tutarını ödemişti. Resuller Sul­tanı'nın tanıklığıyla vicdanı Allah ve Resulüllah aşkıyla dolu olan Abdullah'ın, Peygamber'i güldüren davranışları hep böyle latif idi." (Tecrid Tercümesi, c.12, s.253-254)
Evet, bir sarhoşun da, Allah ve Resulü'nü sevme hakkı var­dı. Abdullah b. Nuayman'ın sarhoş olması ve her defa­sında dayak yemesi, sevgisine mani olamamıştı. O, hata­sı­nın, saplandığı kötü alışkanlığın farkındaydı. Cezalan­dı­rıl­sa da, toplum ona 'himar' diye hakaret etse de, onun Allah'a ve Resulü'ne sevgisi zerre kadar azalmıyor; bilakis artıyordu. Parası olmadığı halde, kendinin ödeyemeyeceğini bile bile borçlanarak Allah Resulü'ne hediye götürüyor, O'nun sevgisini kazanmak istiyordu. Rahmet ve Şefkat Peygam­be­ri, bu ulvi sevginin farkındaydı ve ona hoşgörüyle muamele edi­yordu. Çünkü; Allah'ı ve Resulü'nü kim ger­çekten sev­miş ise, önünde sonunda kurtuluşu hak edecekti...
Insanların kusurlarını görmek, hatalarını sayıp-dökmek ko­laydır; zor ve makbul olan, onlara kurtuluşa sevk edecek yumuşak yaklaşımı göstermektir. Bakınız, Cenab-ı Hak, sev­gili peygamberini, yumuşak davranışlarından dolayı nasıl övü­yor ve yol gösteriyor:
" Allah'ın rahmeti sebebiyledir ki, sen onlara yumuşak (hoşgörülü) davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, çev­­renden dağılır giderlerdi. Öyleyse, onlar(ın kusurla­rın)­dan geç; onlar için mağfiret dile ." (Âl-i Imran, 159)

_________________


Elif gibi yalnızım,
Ne esrem var, ne ötrem.
Ne beni durduran bir cezmim,
Ne de bana ben katan bir şeddem var.
Ne elimi tutan bir harf,
Ne anlam katan bir harekem...
Kalakaldım sayfalar ortasında.
Bir okuyan bekledim,
Bir hıfzeden belki...
Gölgesini istedim bir dostun med gibi…
Sızım elif sızısı...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://kutluforum.bedavaforum.biz
 
Şakacı sahabe Hz. Nuayman
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
KUTLU FORUM :: İslami ilimler ve dini kültür :: DİNİ KONULAR -İLAHİYAT-
Buraya geçin: